Mijn angst om dik te worden

angst om dik te wordenTerug van weggeweest! En laat ik deze terugkomst dan meteen maar beginnen met een wat serieuzer artikel. Maar, hoe begin je zo’n artikel? Laat ik maar gewoon meteen met de deur in huis vallen: ik raak er heel erg gefrustreerd van als mensen tegen mij zeggen “Oh meis, wat eet je goed!” Maar ook als ze zeggen “Hey, waarom eet je niet je bord leeg?” (Van sommige mensen kan ik het iets beter handelen dan van anderen, maar goed). De reden hiervoor? Mijn relatie met eten is niet altijd even goed geweest. 

“Mijn angst om dik te worden”, de titel van deze post. Ik denk dat iedereen dit wel een beetje heeft. We kennen allemaal dat ideaalbeeld van die modellen met het perfecte lijntje. Sommige mensen maken zich er niet druk om, anderen zien het als een motivatie om te sporten en fit te blijven, en dan heb je degenen die zich er obsessief mee bezig houden, en daar val ook ik onder.

Nu al weer een redelijke tijd geleden is er een periode geweest waarin alles niet zo lekker liep, hier ga ik verder niet te veel op in, maar wellicht was dit de aanleiding voor het begin van mijn haat aan eten. Vroeger was ik sowieso altijd een bol kind, maar nu is dat er allemaal wel af. Toch blijft altijd dat idee van ‘Wat als het weer terugkomt?’, andere mensen zouden zich daar misschien niet echt druk om maken, maar ik wel. Dik worden lijkt is in mijn hoofd echt een soort ‘ramp’.

Op een gegeven moment ging ik dus minder eten. Ik hield me bezig met de hoeveelheid calorieën van voedsel en ging daarom ook mijn eten afwegen. Dingen die ik niet kende, of waarvan ik de caloriehoeveelheid niet kende gaven me stress, en vond ik daarom moeilijk om te eten. Mijn dagelijkse eetpatroon bestond uit ‘s ochtends een bakje yoghurt, tussen de middag wat komkommer en nootjes en ‘s avonds gewoon wat me werd voorgeschoteld.

Langzaam stroomde het commentaar binnen: ‘Eet je wel genoeg?’, ‘Hier neem een koekje, dat kan je wel hebben’. Dit maakte me zo boos, waarschijnlijk omdat ik gewoon niet wilde dat mensen merkten dat ik niet lekker in m’n vel zat. (Om eerlijk te zijn zat ik hierdoor juist goed in mijn vel. Het hongergevoel en op zo weinig kunnen leven voelde als een soort ‘accomplishment‘, maar toch was het nooit goed genoeg.) Vaak na een tijdje lopen, of als ik opstond werd ik duizelig, en een uurtje zitten op school hield ik met moeite vol vanwege het gebrek aan vet op mijn lichaam.

Waar het op een gegeven moment is omgeslagen weet ik niet. Misschien was het gewoon het ‘gezonde verstand’ dat mij eraan herinnerde dat ik belachelijk bezig was, maar goed, ik kwam tot de conclusie dat dit zo niet goed voor me was.

Inmiddels is dit al best weer een hele tijd geleden, ik denk langer dan een jaar, maar het blijft een gevoelig onderwerp. Als mensen nu nog opmerkingen maken over hoeveel ik eet, of als ik juist iets niet eet vind ik dat moeilijk omdat het me aan die periode doet denken, en me meteen onzeker maakt, terwijl ik er in het dagelijks leven niet meer zo mee bezig ben. Toch zal het altijd wel een dingetje blijven, ik ben gewoon geen eter. Echt genieten van eten doe ik niet heel vaak. Er is wel eten dat ik lekker vind, daar niet van, maar er echt van ‘genieten’ is toch anders. Ik eet omdat het ‘nodig’ is, en inmiddels heb ik ingezien dat ik gewoon goed moet eten omdat dat het beste is voor mezelf. De onzekerheid zal altijd wel blijven, en wie weet groei ik daar uiteindelijk overheen.

Eind goed, al goed dus over het algemeen. Ik wil echt niet dat jullie mij hierdoor nu anders gaan zien, ik wil geen medelijden, en vooral geen andere ‘behandeling’, of dat mensen nu opeens rekening met mij gaan houden, daarom heeft het ook zo lang geduurd voordat ik dit heb durven delen. Toch wilde ik het wel publiceren. Voor de trouwe lezers van mijn blog, maar ook voor de mensen om mij heen. Alleen mijn twee beste vriendinnen wisten het namelijk écht tot nu toe. Verder vind ik dit heel eng, maar ook heel ‘goed’ om te posten. Ik stel me zo kwetsbaar op, maar het moest denk ik ooit gebeuren.

Kunnen jullie je hier misschien in herkennen?

Liefs,

Share:

22 Comments

  1. 20 juni 2016 / 10:31 am

    Veel respect! Ik weet perfect hoe je je voelt/voelde. Ik heb zelf in zo’n haat/liefde verhouding gezeten met eten, met een hoop nare gevolgen. Veel respect dat je dit deelt! Mijn familie weet intussen nog altijd niet wat er vroeger in mijn hoofd afspeelde en nu alles over is, wil ik ze er niet meer mee belasten.
    X, Eline

  2. 11 juni 2016 / 11:21 pm

    Fijn dat je zo open bent! Heel herkenbaar om te lezen dit, ik had/heb (want het is iets dat nooit echt weg gaat) namelijk zelf ook 4 jaar lang een eetstoornis. Je mag best trots zijn op jezelf!
    Elsbet | La Vie Pure recently posted…Recept : Iced Soy latteMy Profile

  3. 11 juni 2016 / 6:36 pm

    Wat goed dat je dit gewoon durft te posten! Je bent echt prachtig, geen reden om onzeker te zijn!

  4. 4 juni 2016 / 2:56 pm

    Wat ontzettend mooi dat je dit deel Tessa. Het is toch iets heel persoonlijks. Ik vind het heel knap dat je dit kan overwinnen en kan beheersen. Soms herken ik me hierin wel eens. Als mensen ook maar iets op mijn eetpatroon zeggen raak ik al snel geagiteerd. maar ik begin gelukkig steeds vaker te beseffen dat dat niet nodig is.
    Lisa recently posted…1 maand en 1 dag verderMy Profile

  5. Jeoma
    2 juni 2016 / 4:08 pm

    Hallo lieve Tessa,
    Dit vertellen is een erkenning met overwinning.
    Dikke kus.

  6. 1 juni 2016 / 3:11 pm

    Heel tof dat je dit post! Ik snap je wel. Ik neem me dan voor om wat te minderen, maar dat lukt juist niet. Bij mij is het dus een beetje het tegenovergestelde. (Oké, vreemd verhaal dit, sorry, haha.) Liefs
    laura recently posted…PLAATJES KIJKEN | PARAGLIDING EN BLOEMETJESMy Profile

  7. 1 juni 2016 / 9:21 am

    Heftig verhaal mara goed dat je het deelt ik denk dat meer mensen hier last van hebben. Toen ik op de middelbare school zat sloeg ik ook vaak eten over en gooide ik mijn eten ook weg. Naarmate ik ouder werd is het goed gekomen maar het is ook knap dat jij je hebt terug gefloten! Je bent sterk!
    alexa recently posted…De leukste schoenen van SpartooMy Profile

  8. 1 juni 2016 / 7:12 am

    Ah meid. Het lijkt me zo lastig om hiermee te moeten dealen. Knap dat je jezelf nog ‘terug hebt kunnen fluiten’. Hoop dat je een manier vind om ermee om te gaan. Het lijkt me iets wat in momenten van onzekerheid terug komt.
    Kim recently posted…Zo krijg jij ook bruine benen deze zomer!My Profile

  9. 1 juni 2016 / 2:53 am

    Hi Tessa,

    Heftig verhaal! Maar ik herken het helemaal. Op jonge leeftijd had ik precies het zelfde probleem. Ik was er zo mee bezig en elke kilo wat ik afviel voelde als een accomplishment wat je zelf ook zegt. Ik heb best heftige dingen meegemaakt en dit gaf mij een soort controle wat ik zelf in de hand had. Gelukkig zag ik opeens het licht en wist ik dat het zo niet langer kon. Goed om te lezen dat jij dat ook nu bereikt heb. Probeer toch te genieten van het eten, want het is zo lekker haha.

    Goed ook dat je dit durfde te delen. Respect!

    Liefs Wendy
    wendy recently posted…Giveaway | Photoshoot by Justin MichelMy Profile

  10. 31 mei 2016 / 6:56 pm

    Wow, Tessa, nu schrik ik toch even! Ik ben wel blij dat alles nu gewoon in orde is met je en dat je alles hebt kunnen verwerken. (En natuurlijk ga ik gewoon je blog lezen vanuit hetzelfde standpunt als ik dat altijd deed, ik ga je nu niet opeens anders zien.) Je hebt een prachtig lichaam!

  11. 30 mei 2016 / 6:11 pm

    Mooie post en heel erg herkenbaar. Ik ben mijn hele leven al een moeilijke eter geweest al moet ik nu wel zeggen dat als ik iets lekkers voor me krijg dat ik dan ook echt 3 borden ervan kan eten. Maar vooral dat mensen zeggen neem een koekje, je kan dat wel hebben herken ik heel erg van vroeger. Ik ga er binnenkort ook een post over maken wanneer ik er klaar voor ben, in ieder geval heel erg goed van je dat je dit deelt! <3
    Keybykim recently posted…Just chillinMy Profile

  12. Andrea
    30 mei 2016 / 5:14 pm

    Wauw, wat goed dat je je zo open en kwetsbaar durft op te stellen! Ik vind het super goed dat je dit deelt en ik denk dat best veel meiden zich hierin zullen herkennen. Super dat je ons er aan herinnerd dat gezond zijn, en eten, het belangrijkste is! xx

  13. 30 mei 2016 / 3:49 pm

    Het is wel erg goed dat je dit post, want misschien herkennen andere meisjes zich hier ook in en zien dan ook in dat het niet goed voor je is. Ik heb in ieder geval ook een periode gehad waarbij ik gewoon alleen dingen wou eten die gezond waren, want ik wou ook healthy zijn, net zoals al die instagrammers die ik volgde. Maar uit die periode ben ik ook alweer een tijdje
    Maaike recently posted…Hoe gaat het nu met mijn healthy lifestyle?My Profile

  14. 30 mei 2016 / 2:13 pm

    Wat gaaf dat je hier over praat ik kan mezelf hier wel in herkennen. Ik moet zeggen dat ik die angst ook wel heb. Maar ik haal er ook weer een voordeel uit. Ik weet graag wat ik eet en stop niet alles klakkeloos na binnen. Ik kook vaak zelf om lekker en gezond te eten en laat de kant en klaar verpakkingen in de winkel staan ;).
    Lisa recently posted…OOTD: Make A StatementMy Profile

  15. 30 mei 2016 / 1:25 pm

    Wat knap dat je dit deelt!
    Ik ken je natuurlijk niet in het echt, maar in je tekst kom je echt over als een sterk iemand! Je hebt al zoveel overwonnen!

    Het is begrijpelijk dat het een gevoelig onderwerp blijft, het is ook niet niks natuurlijk.
    Ik hoop dat je over een paar jaar terug kan kijken op die periode en dat het dan een stuk minder gevoelig is!

  16. 30 mei 2016 / 12:46 pm

    Wauw heel stoer van je dat je dit durft te delen! Echt knap! Ik denk dat veel meiden zich hier toch wel een beetje in herkennen. Dus je helpt denk ik veel meiden en misschien ook jongens. Lfs
    Rozemarijn | STYLEDWAY recently posted…Wishlist l Room MakeoverMy Profile

  17. 30 mei 2016 / 11:18 am

    Wat een stoere post! Respect dat je dit durft te delen op internet. Stiekem herken ik mezelf in bepaalde stukjes… Probeer te focussen op het positieve, hoe moeilijk dat soms ook is of lijkt.
    Nynke recently posted…Portrait – JitskeMy Profile

  18. Judith
    30 mei 2016 / 9:21 am

    wauw Tessa, wat kráchtig dat je hierover schrijft! kwetsbaarheid tonen is zo moedig..en je eigen ervaring durven delen is vast ( weer) een inspiratie voor anderen..fijne dag!

  19. Annabel
    30 mei 2016 / 8:15 am

    Tessa, je bent echt een prachtig en sterk meisje. Dat moet echt van mijn hart af. Heb heel veel bewondering voor jou <3!

  20. 30 mei 2016 / 6:44 am

    Girl, als ik het zo lees, heb je veel overwonnen! Ik ben echt trots op je! En geloof mij, die onzekerheden die je nu nog voelt, daar groei je over heen! Xx Jamesie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge